بسم الله الرحمن الرحیم


من برای واداشتن شما به راه های حق که در میان جاده های گمراه کننده بود، به پا خاستم در حالی که سرگران بودید و راهنمایی نداشتید.تشنه کام هرچه زمین را می کندید قطره آبی نمی یافتید.

امروز زبان بسته را به سخن می آورم. دور باد رای کسی که با من مخالفت کند!

از روزی که حق به من نشان داده شد، هرگز در آن شک و تردید نکردم!  کناره گیری من چونان حضرت موسی علیه السلام برابر ساحران است که بر خویش بیمناک نبود، ترس او براین بود که مبادا جاهلان پیروز شده و دولت گمراهان حاکم گردد.

امروز ما و شما بر سر دو راهی حق و باطل قرار داریم!

 آنکس که به وجود آب اطمینان دارد تشنه نمی ماند...


منبع:  نهج البلاغه،خطبه 4